ท่ามกลางกระแสสังคมที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว “ไก่ชน” สัตว์พื้นบ้านของไทย ยังคงมีเสน่ห์และยืนหยัดอยู่ในวิถีชีวิตของผู้คน โดยเฉพาะในกลุ่มคนที่หลงใหลจนกลายเป็นอาชีพเลี้ยงตัวเองได้อย่างมั่นคง
หนึ่งในนั้นคือ “ลุงสังวาล พึ่งถนอม” วัย 78 ปี เจ้าของมงคลชัยฟาร์มและสนามไก่ชน ในพื้นที่ ต.บ้านฉาง อ.เมือง จ.ปทุมธานี ชายผู้ใช้ทั้งชีวิตคลุกคลีอยู่กับไก่ชนตั้งแต่วัยเด็ก
“มันอยู่ในสายเลือด” ลุงสังวาลกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
จากจุดเริ่มต้นเล็ก ๆ ที่เลี้ยงไว้ดูเล่น กลายเป็นรายได้เสริม และค่อย ๆ เติบโตจนกลายเป็นอาชีพหลักที่สร้างรายได้เลี้ยงครอบครัวได้อย่างมั่นคง
พิธีกรรมยามเช้า…ที่ไม่เคยขาด
แม้อายุจะล่วงเลยเข้าสู่วัยชรา แต่ทุกเช้าเวลาประมาณ 08.00–09.00 น. ลุงสังวาลยังคงทำหน้าที่เดิมอย่างไม่เคยเปลี่ยน
เขาอุ้มไก่ทีละตัวมา “กราดน้ำ” หรืออาบน้ำไก่ วันละ 6–10 ตัว ด้วยความทะนุถนอมราวกับนักมวยเอก
การอาบน้ำไก่ ไม่ใช่แค่เรื่องความสะอาด แต่คือศาสตร์และศิลป์ที่สั่งสมจากประสบการณ์ทั้งชีวิต
เริ่มตั้งแต่การให้วิตามิน บำรุงร่างกาย หยอดยาตาเพื่อให้สายตาเฉียบคม ก่อนจะเข้าสู่ขั้นตอนการอาบน้ำอย่างระมัดระวัง เพราะ “ไก่เป็นสัตว์ที่ไม่ชอบน้ำ”
ลุงสังวาลใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดตัวไก่อย่างเบามือ เน้นจุดสำคัญอย่างลำคอ หน้าอก และกล้ามเนื้อขา จากนั้นจึงเข้าสู่ขั้นตอนที่เรียกว่า “นาบกระเบื้อง”
เคล็ดลับนักเลี้ยง…แลกมาด้วยประสบการณ์ทั้งชีวิต
แผ่นกระเบื้องที่ถูกเผาจนร้อน ถูกนำมาทดสอบอุณหภูมิกับขาของตัวเอง ก่อนจะนำไปนาบบนตัวไก่
ความร้อนที่พอเหมาะ จะช่วยให้ผิวหนังไก่หนาและเหนียว แข็งแกร่งเหมาะกับการต่อสู้
“ต้องระวังมาก ถ้าร้อนเกินไปไก่เจ็บ แต่ถ้าพอดี ไก่จะแข็งแรงขึ้น”
จากนั้นจึงทาขมิ้นผสมปูน ใช้แปรงสีฟันขัดเบา ๆ บริเวณหัวและลำตัว ก่อนปล่อยไก่ไปตากแดดในสุ่ม พร้อมอาหารข้าวเปลือก
ทุกขั้นตอนถูกทำซ้ำวันแล้ววันเล่า ไม่ใช่เพียงเพื่อชัยชนะในสนาม แต่เพื่อสุขภาพของไก่ที่เขารัก
มากกว่าอาชีพ…คือชีวิต
สำหรับลุงสังวาล การเลี้ยงไก่ชนไม่ใช่แค่รายได้
มันคือ “ความสุข”
คือ “ความผูกพัน”
และคือ “การออกกำลังกาย” ของคนวัย 78 ปี
“มันทำให้เรายังมีแรง ยังมีเป้าหมาย”
เขาทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มเรียบง่าย แต่แฝงไปด้วยความภาคภูมิใจ
ในวันที่หลายคนเลือกหยุดพัก ชายชราคนนี้ยังคงเดินหน้าต่อ ด้วยหัวใจนักสู้…ไม่ต่างจากไก่ชนที่เขาเลี้ยงมาตลอดชีวิต
ข่าว/ภาพ : พงศ์พัทธ์ วงศ์ยะลา ผู้สื่อข่าวจังหวัดปทุมธานี
