เปิดตำนาน ‘หลวงปู่หิน’ แท่งหินลึกลับกลางหมู่บ้านบนแล้วหายป่วย-ได้โชคแห่กราบไหว้ไม่ขาดสาย

เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2569 มีเรื่องราวความเชื่ออันน่าพิศวงของชาวบ้านหนองหินดาด หมู่ 4 ตำบลสระว่านพระยา อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา กำลังได้รับความสนใจจากผู้ที่เดินทางผ่านไปมา หลังพบว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองที่ชาวบ้านเรียกขานกันว่า “หลวงปู่หิน” นั้น ไม่ได้มีลักษณะเป็นพระพุทธรูปหรือรูปเคารพใด ๆ แต่กลับเป็นเพียงแท่งหินทรายโบราณ 2 แท่ง ที่ตั้งโดดเด่นอยู่ใจกลางหมู่บ้าน และได้รับการเคารพศรัทธามาอย่างยาวนานกว่า 50 ปี

หลวงปู่หินดังกล่าว เป็นแท่งหินทรายสลักเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมจำนวน 2 แท่ง ขนาดใกล้เคียงกัน กว้างและหนาประมาณ 30 เซนติเมตร โดยแท่งหนึ่งสูงราว 1 เมตร ส่วนอีกแท่งสูงประมาณ 80 เซนติเมตร แม้รูปลักษณ์ภายนอกจะดูคล้ายหลักบอกแนวเขตทั่วไป แต่สำหรับชาวบ้านแล้ว หินทั้งสองแท่งกลับเปรียบเสมือนตัวแทนของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่คอยปกปักรักษาคนในชุมชนมาอย่างยาวนาน

นายพงศธร ทองดี ผู้ใหญ่บ้านหนองหินดาด เปิดเผยว่า ตนเองได้รับฟังเรื่องราวของหลวงปู่หินจากผู้เฒ่าผู้แก่ในหมู่บ้านสืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน โดยเล่าว่าเดิมทีหินทั้งสองแท่งถูกพบอยู่บริเวณท้ายหมู่บ้าน ก่อนที่ชาวบ้านจะช่วยกันนำมาตั้งไว้เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำชุมชน ซึ่งหากนับตามระยะเวลาแล้วน่าจะมีอายุมากกว่า 50 ปีอย่างแน่นอน เพราะตั้งแต่ตนเกิดมาก็เห็นหลวงปู่หินตั้งอยู่บริเวณนี้แล้ว

ผู้ใหญ่บ้านกล่าวอีกว่า ชาวบ้านแทบทุกครัวเรือนต่างให้ความเคารพศรัทธาต่อหลวงปู่หิน เชื่อว่าสามารถช่วยคุ้มครอง ปัดเป่าทุกข์โศกโรคภัย รวมถึงดลบันดาลให้ประสบความสำเร็จในเรื่องต่าง ๆ ตามที่ตั้งใจไว้ จนกลายเป็นศูนย์รวมจิตใจสำคัญของคนในชุมชน โดยทุกปีจะมีการจัดพิธีทำบุญใหญ่และสักการะหลวงปู่หินในวันขึ้น 3 ค่ำ เดือน 3 อย่างต่อเนื่อง

ด้านนางทองใบ ถาวร อายุ 66 ปี และนายประจวบ ถาวร อายุ 69 ปี สองสามีภรรยาชาวบ้านหนองหินดาด เล่าย้อนถึงตำนานที่ได้รับการบอกเล่าสืบต่อกันมาว่า ในอดีตสมัยที่หมู่บ้านยังไม่มีไฟฟ้าใช้ ได้มีชาวบ้านหลายคนพบเห็นลูกไฟประหลาดลอยขึ้นจากบริเวณท้ายหมู่บ้านในยามค่ำคืน ทำให้ผู้เฒ่าผู้แก่เชื่อว่าอาจมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ซ่อนอยู่ใต้พื้นดิน จึงพากันไปขุดค้นและพบแท่งหินทั้งสองแท่งดังกล่าว

อย่างไรก็ตาม ในช่วงแรกชาวบ้านพยายามเคลื่อนย้ายหินออกจากพื้นที่หลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ จนต้องนิมนต์พระสงฆ์ไปประกอบพิธีเจริญพระพุทธมนต์ จึงสามารถเคลื่อนย้ายหินออกมาได้ ก่อนนำมาตั้งไว้กลางหมู่บ้าน จากนั้นได้มีการเชิญร่างทรงมาทำพิธีและได้รับการบอกกล่าวว่าเป็นดวงวิญญาณของผู้ทรงศีล ให้ชาวบ้านเรียกขานว่า “หลวงปู่หิน”

นับแต่นั้นเป็นต้นมา หลวงปู่หินได้กลายเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวบ้านให้ความเคารพอย่างสูง ไม่ว่าจะเดินทางเข้าออกหมู่บ้านก็มักจะยกมือไหว้เพื่อความเป็นสิริมงคล หลายคนเชื่อว่าการบนบานขอพรในเรื่องสุขภาพ หน้าที่การงาน และโชคลาภ มักประสบผลสำเร็จดังที่หวังไว้ จึงมีผู้คนเดินทางมาแก้บนด้วยน้ำหวานและหมากพลูอยู่เป็นประจำ

แม้เวลาจะผ่านไปกว่าครึ่งศตวรรษ และไม่มีใครสามารถยืนยันที่มาที่แท้จริงของแท่งหินทั้งสองได้ แต่สำหรับชาวบ้านหนองหินดาดแล้ว “หลวงปู่หิน” ยังคงเป็นมากกว่าวัตถุโบราณ หากแต่เป็นสัญลักษณ์แห่งศรัทธา ศูนย์รวมจิตใจ และมรดกความเชื่อที่ส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่นไม่เคยเสื่อมคลาย

ข่าว/ภาพ : ประสิทธิ์ ตั้งประเสริฐ ผู้สื่อข่าวจังหวัดนครราชสีมา